![]() |
![]() |
Και γιατί δεν συμφωνεί με την κβαντική θεωρία; |
Μολονότι δέχεται πως το πλήγμα που κατάφερε η κβαντομηχανική στην κλασική περιγραφή του φυσικού κόσμου ήταν σοβαρό, όμως η κβαντική θεωρία περιοριζόταν στη μικροσκοπική κλίμακα, αφορούσε δηλαδή αποκλειστικά τη συμπεριφορά των στοιχειωδών σωματιδίων. Εξάλλου, ως προς το πρόβλημα του χρόνου η κβαντική ερμηνεία εξακολουθούσε να διαιωνίζει την κλασική αντίληψη περί χρονικής συμμετρίας. Με άλλα λόγια, από τις εξισώσεις της κβαντομηχανικής δεν φαινόταν να αναδύεται ένα «κβαντικό βέλος του χρόνου». Σημειώνει επίσης ότι η
σχετικότητα, την οποία ο Αϊνστάιν οραματίστηκε
ως διατύπωση της αντιστρεπτότητας και της
αμοιβαίας εναλλαξιμότητας του χώρου και χρόνου,
έχει οδηγήσει στη διατύπωση της θεωρίας της
Μεγάλης 'Εκρηξης, η οποία, στην πράξη, δίνει μη
αντιστρεπτή ιστορία στο σύμπαν. Ή υπερδύναμη δεν έχει βρεθεί ακόμη, πάντως, και τουλάχιστον ώς τώρα, η έρευνα έχει ανακαλύψει ότι για κάθε απλούστευση υπάρχουν τουλάχιστον δύο καινούργιες περιπλοκές. Ο Prigοgine τονίζει: «Ή ιδέα της απλότητας διαλύεται. Σε όποια διεύθυνση κι αν πάμε, υπάρχει πολυπλοκότητα». |