Επιστήμονες έχουν καταλήξει σε μια πιθανή εξήγηση για ένα περίεργο τεράστιο σχήμα, σαν τέρας, από λαμπρό νέφος αερίου πράσινου χρώματος, που επιπλέει στον διαγαλαξιακό χώρο.

Από όλες τις υποθέσεις στις οποίες βασίζονται τόσο η κβαντική μηχανική όσο και η θεωρία που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο τα σωματίδια αλληλεπιδρούν στο πιο βασικό επίπεδο, ίσως η πιο βασική είναι ότι τα σωματίδια είναι είτε μποζόνια είτε φερμιόνια. Τα μποζόνια, όπως είναι τα φωτόνια, έχουν ορισμένες ιδιότητες, τα φερμιόνια, συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρονίων, παίζουν ένα άλλο ρόλο με ξεχωριστές ιδιότητες.

Διαβάσατε ποτέ το μυθιστόρημα του Isaac Asimov “Lucky Starr και οι ωκεανοί της Αφροδίτης”; Ίσως ο Asimov να μην έκανε πάντως και τόσο λάθος για την Αφροδίτη που έγραφε ότι είναι ένας κατοικήσιμος πλανήτης. Αναλύοντας δεδομένα από το σκάφος Venus Express της ESA, πλανητικοί επιστήμονες εξετάζουν την πιθανότητα ο πλανήτης αυτός να είχε κάποτε ωκεανούς, και ενδεχομένως να μπορούσε να ήταν κατοικήσιμος κατά τη διάρκεια της πρώιμης ιστορίας του.

Τα ξημερώματα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε μερική έκλειψη της σελήνης που εξαιτίας ενός παράξενου φαινομένου, που παρατηρείται όταν το φεγγάρι βρίσκεται χαμηλά λίγο πιο πάνω από τον ορίζοντα, δημιουργήθηκε η ψευδής εντύπωση ότι ο σεληνιακός δίσκος ήταν αρκετά μεγαλύτερος συγκριτικά με το πραγματικό του μέγεθος (στο δεξιό σκίτσο ο δίσκος κοντά στον ορίζοντα φαίνεται μεγαλύτερος από τον σεληνιακό δίσκο όταν αυτός είναι ψηλά στο Ζενίθ).

Πλανητικοί επιστήμονες ανακάλυψαν αποκαλυπτικά σημάδια του νερού στον Άρη – παγωμένο και υγρό – κατά την πρώτη περίοδο της ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη. Εντόπισαν στοιχεία από τρεχούμενο νερό που ξεπήδησε από παγετώνες σε όλα τα μεσαία γεωγραφικά πλάτη του Άρη, όπως πρόσφατα στην εποχή του Αμαζονίου, δηλαδή αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτές οι παγετωνικές κοιλάδες ήταν, βασικά, παραπόταμοι του νερού που δημιουργήθηκαν όταν έφθασε στους παγετώνες αρκετό φως του ήλιου που έλιωσε ένα λεπτό στρώμα στην επιφάνεια του Άρη. Αυτό ακολούθως οδήγησε σε μια «περιορισμένη επιφανειακή τήξη” του πάγου, που σχημάτισε κανάλια που έρρεαν για αρκετά χιλιόμετρα ενώ θα μπορούσαν να έχουν πλάτος περισσότερο από 150 μέτρα.

Οι γραμμές υψηλής τάσης και οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας κατατάσσονται πρώτες με ποσοστά 35% και 33% αντίστοιχα στους περιβαλλοντικούς παράγοντες που παρουσιάστηκαν ως πιθανές απειλές για την υγεία, σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο σχετικά με …

Στις 26 Ιουνίου συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε η ανάγνωση του ανθρωπίνου γονιδιώματος και η γενετική επανάσταση, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και την ολοένα αυξανόμενη πολυπλοκότητά της, ετοιμάζεται να κάνει άλματα. Μια νέα αμερικανική έρευνα – επίκαιρη με την επέτειο των δέκατων «γενεθλίων»- έρχεται να δείξει ότι κάθε άνθρωπος είναι, από γονιδιακή άποψη, πολύ πιο μοναδικός από ό,τι θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Τον Απρίλιο του 2010 ανακοινώθηκε ότι ένας “σκοτεινός ήλιος” που ονομάζεται UGPS 0722-05 ήταν ο πιο κοντινός μας καφέ νάνος που βρέθηκε ποτέ. Οι ερευνητές όμως με επικεφαλής τον Philip Lucas από το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire της Βρετανίας έχουν αναθεωρήσει την άποψη τους από τότε. Με βάση νέες μετρήσεις παράλλαξης, λένε τώρα πως το αντικείμενο είναι στην πραγματικότητα 13,3 έτη φωτός μακριά, κι όχι 9,6 όπως είχαν αναφέρει στο παρελθόν – που σημαίνει ότι ένα άλλο ζευγάρι καφέ νάνων σε τροχιά γύρω από το Epsilon Indi είναι πιο κοντά.

Τώρα όμως ο Xiaoyang Zhu από το Πανεπιστήμιο στο Ώστιν έδειξε ότι αυτά τα καυτά μακροχρόνια ηλεκτρόνια μπορούν να περάσουν από τις κβαντικές κουκίδες σε μια γκοφρέτα ημιαγωγικού υλικού, προτού τα ηλεκτρόνια εγκαταλείψουν την ενέργειά τους ως θερμότητα – δηλαδή βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την κατασκευή ηλιακής κυψέλης που να μπορεί να αξιοποιήσει την ενέργεια των καυτών ηλεκτρονίων. Για να γίνει αυτό, οι ερευνητές επικάλυψαν μια πλάκα (γκοφρέτα) από ημιαγωγό διοξειδίου του τιτανίου με κβαντικές κουκίδες φτιαγμένες από σεληνιούχο μόλυβδο, και τότε το έλουσαν με φως.

Ο εξωπλανήτης «Όσιρις», με την κωδική ονομασία HD 209458b, ένας αέριος γίγαντας σε απόσταση περίπου 150 ετών φωτός από τη Γη, δεν είναι καθόλου ευχάριστο μέρος για να ζουν οι άνθρωποι. Αν ποτέ πατούσαν το πόδι τους σε αυτόν, ταυτόχρονα θα έβραζαν από την καυτή θερμοκρασία του που φτάνει τους 1.100 βαθμούς Κελσίου, θα δηλητηριάζονταν από το μονοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιράς του και θα γίνονταν κομμάτια από την τρομακτική θύελλα που μαίνεται στην επιφάνειά του, με ανέμους οι οποίοι φτάνουν την ασύλληπτη ταχύτητα των 7.000 έως 10.000 χιλιομέτρων την ώρα. Αυτό λένε αμερικανοί και ολλανδοί επιστήμονες που ανακάλυψαν την σούπερ θύελλα που μαίνεται πάνω στον εξωπλανήτη

Χρησιμοποιώντας κυανοβακτήρια, ερευνητές έχουν αναπτύξει για πρώτη φορά έναν τρόπο για να μετατρέψουν ηλιακό φως απευθείας σε ηλεκτρισμό με ένα τρόπο χωρίς εκπομπές CO2.

Σε 100 χρόνια από σήμερα το ανθρώπινο είδος θα έχει αφανιστεί, προειδοποιεί κορυφαίος Αυστραλός επιστήμονας.