Το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής είναι σαν το άναρχα δομημένο κάστρο Gormenghast – μιας γνωστής νουβέλας -, όπου κατασκευάστηκε κτίζοντας συνεχώς καινούργια δωμάτια ανάλογα με τις προκύπτουσες ανάγκες, που δεν στηρίχτηκε δηλαδή εξαρχής σε ένα καθορισμένο σχέδιο. Το μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής κτίστηκε για να στεγάσει μια εξήγηση σε επίπεδο σωματιδίων για ολόκληρο το σύμπαν, και αυτό το πετυχαίνει σε πολλά σημεία.

Οι μυστηριώδεις και αμφιλεγόμενες επιθανάτιες εμπειρίες, που βιώνουν αρκετοί άνθρωποι στο κατώφλι του θανάτου, πιθανώς προκαλούνται από έναν «χείμαρρο» ηλεκτρικής δραστηριότητας, που λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο λίγο πριν από το θάνατο.

Η καταπληκτική εικόνα από το τηλεσκόπιο Herschel δείχνει αναρίθμητους γαλαξίες σαν κόκκους της άμμου, που ο καθένας τους περιέχει δισεκατομμύρια αστέρια. Είναι απομακρυσμένοι γαλαξίες που εκπέμπουν στο υπέρυθρο τμήμα της ακτινοβολίας. Πιστεύεται πως οι γαλαξίες ξεκίνησαν τη ζωή τους πριν 10 – 12 δισεκατομμύρια έτη πριν, ενώ σχημάτισαν μεγάλα σμήνη γαλαξιών λόγω της αμοιβαίας βαρυτικής δύναμης τους.

Ξεχάστε τα ραδιενεργά δαγκώματα των αραχνών, την έκθεση σε ακτίνες γάμμα, ή οποιοδήποτε άλλο ατύχημα που συναντάμε στα κόμικς με τον άνθρωπο αράχνη ή τον σούπερμαν: στον πραγματικό κόσμο, η κβαντική θεωρία είναι αυτή που σας δίνει υπερδυνάμεις.

Αν και ερευνητές δεν έχουν τεράστιες γνώσεις σχετικά με τις μαύρες τρύπες, δεν βρίσκονται όμως εντελώς στο σκοτάδι. Ως εκ τούτου, ήταν σε θέση να καταλάβουν από παρατηρήσεις ότι δύο γειτονικές μαύρες τρύπες, από τις αρκετές που υπάρχουν στο κέντρο των μεγάλων γαλαξιών, δεν συμπεριφέρονταν όπως θα έπρεπε. Η επιστημονική ομάδα πίσω από μια νέα μελέτη λέει ότι μία από τις παρατηρούμενες κολοσσιαίες μαύρες τρύπες είναι αρκετές φορές λαμπρότερη από όσο θα έπρεπε κανονικά να είναι, ενώ μια άλλη βρίσκεται σε μια εντελώς διαφορετική θέση στο χώρο, από ότι έλεγαν οι υπολογισμοί στους αστρονόμους.. Τέλος, να πούμε πως οι δύο μαύρες τρύπες δεν βρίσκονται στο ίδιο γαλαξία.

Για πολλά χρόνια νόμιζαν οι άνθρωποι ότι τα περισσότερα αστέρια είναι παρόμοια με τον Ήλιο μας, με την έννοια ότι αυτά αποτελούν τον μοναδικό πυρήνα των ηλιακών συστημάτων τους. Η εικόνα αυτή φαίνεται να διαλύεται κομμάτι κομμάτι από τα νέα επιστημονικό στοιχείο, που δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός κοσμικών πύρινων βολίδων αποτελούν στην πραγματικότητα μέλη των δυαδικών συστημάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δύο άστρα στρέφονται το ένα γύρω από το άλλο, ενώ συνδέονται μεταξύ τους με μια αμοιβαία βαρυτική έλξη. Οι μηχανισμοί μέσω των οποίων σχηματίζονται αυτά τα δυαδικά συστήματα, έχουν συναρπάσει και προβληματίσει τους αστρονόμους για πολύ καιρό, αλλά τώρα τα νέα δεδομένα έρχονται να αποσαφηνίσουν το μυστήριο.

Είναι τρομακτική η σκέψη να πυροδοτηθεί μια βόμβα από ένα μόνο φωτόνιο. Εάν ένα τέτοιο γεγονός υπήρχε στον κλασικό κόσμο, ούτε θα το είχατε καταλάβει ποτέ. Κάθε φωτόνιο που θα εισερχόταν στο μάτι σας για να σας το πει, ήδη θα είχε προκαλέσει την έκρηξη της βόμβας, ενώ εσείς θα αναχωρούσατε για την αιώνια βασιλεία.

Ο WASP-12b είναι ο πιο καυτός γνωστός εξωπλανήτης μέσα στον Γαλαξία μας, και ίσως να είναι και ο πιο βραχύβιος. Γιατί το μητρικό του άστρο καταβροχθίζει σιγά σιγά τον πλανήτη, σύμφωνα με παρατηρήσεις από ένα νέο όργανο πάνω στο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το Cosmic Origins Spectrograph (COS)

Το ρομποτικό όχημα «Οpportunity» κατέχει πλέον το ρεκόρ της πιο μακρόχρονης αποστολής στην επιφάνεια του Άρη που, μέχρι σήμερα, κατείχε η αποστολή «Viking 1» της δεκαετίας του 1970, ανακοίνωσε η NASA.

“Τίποτα δεν θα έρθει από το τίποτα,” νουθετούσε ο Βασιλιάς Ληρ την κόρη του Cordelia στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ. Όμως, στον κβαντικό κόσμο, είναι διαφορετικά: εκεί, κάτι έρχεται από το τίποτα και κινείται γύρω μας.

Ενώ το κοσμικό υπόβαθρο των μικροκυμάτων (CMB) πιθανώς δημιουργήθηκε 380.000 χρόνια μετά το Big Bang, το υπόβαθρο των βαρυτικών κυμάτων υποτίθεται ότι προέρχεται απευθείας από τα γεγονότα που συνέβησαν στο πρώτο λεπτό μετά το Big Bang.

Μια δύσκολη απόφαση που θα κληθεί να λάβει η ανθρωπότητα μέσα στο 2010 είναι εάν θα στηρίξει την πρόταση που έχει καταθέσει ο Anatoly Perminov, επικεφαλής της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας Roscosmos. Σύμφωνα με τον Perminov, θα πρέπει να επιχειρηθεί μη επανδρωμένη αποστολή στο διάστημα με στόχο την αλλαγή της τροχιάς ενός μεγάλου αστεροειδούς που ενδέχεται να συγκρουστεί με τη Γη μετά το 2030.