Το Σμήνος του “Χριστουγεννιάτικου Δέντρου” πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο Carl Lampland του Παρατηρητηρίου Lowell . Με την αιχμή του προς τα νότια, η τριγωνική αυτή ομάδα πιστεύεται ότι είναι περίπου 2600 έτη …

Είναι 31 Δεκεμβρίου ή 1η Ιανουαρίου, είναι χθες ή σήμερα; Τα πράγματα είναι σύνθετα σε ό,τι αφορά στον διεθνή καθορισμό της ώρας και της ημερομηνίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Όταν οι άνθρωποι στο νησί Σαμόα, στο Νότια Θάλασσα, θα ανοίγουν σαμπάνιες για να γιορτάσουν τη νέα χρονιά, στο νησί Τόγκα, μόλις 900 χιλιόμετρα δυτικά, η νέα χρονιά θα είναι ήδη μίας ημέρας

Σε ολόκληρη τη Δύση, τα χαμηλότερα κριτήρια στην επιστημονική εκπαίδευση θέτουν σε κίνδυνο τη μελλοντική ευημερία. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, η Δύση εξαρτάτο από τεχνολογικές καινοτομίες και τα επιστημονικά επιτεύγματα τόσο για την επιρροή που ασκεί στον υπόλοιπο κόσμο όσο και για τις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης. Αλλά η Δύση αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό ανταγωνισμό από τις αναδυόμενες χώρες της Ασίας, όπου η εκπαίδευση σε μαθηματικά και επιστήμες «ανθεί».

Οι κοσμικές ακτίνες – σωματίδια που έχουν επιταχυνθεί κοντά στην ταχύτητα του φωτός – που ρέουν μακριά από τον Ήλιο μας όλο τον χρόνο, αν και είναι υποτονικές σε σύγκριση με τις λεγόμενες Κοσμικές Ακτίνες Πολύ Υψηλής Ενέργειας (UHECR). Αυτοί οι τύποι των κοσμικών ακτίνων προέρχονται από πηγές εκτός του ηλιακού συστήματος, και είναι πολύ πιο ενεργητικές από αυτές που έχουν προέλευση τον Ήλιο μας, αν και σαφώς πολύ σπανιότερες. Η συγχώνευση μεταξύ ενός λευκού νάνου και ενός άστρου νετρονίων ή μιας μαύρης τρύπας μπορεί να είναι μια πηγή αυτών των ακτίνων, και τέτοιες συγχωνεύσεις μπορεί να συμβαίνουν αρκετά συχνά ώστε να είναι η πιο σημαντική πηγή των εν λόγω ενεργητικών σωματιδίων UHECR.

Μια νέα θεωρία ίσως εξηγήσει τη μυστηριώδη δύναμη που αναγκάζει το σύμπαν να διαστέλλεται ολοένα και πιο γρήγορα αλλά και με πιο γρήγορους ρυθμούς.

Το διαστημικό σκάφος Voyager ανακάλυψε ένα πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο ακριβώς έξω από το Ηλιακό μας Σύστημα, το οποίο συγκρατεί ακέραιο το Τοπικό Διαστρικό Νέφος, γνωστό και ως Τοπικό Χνούδι (Local Fluff), λύνοντας έτσι το μυστήριο για το πώς μπορεί να διατηρείται το Νέφος.

Το καλοκαίρι του 1967 μια νεαρή Ιρλανδή αστρονόμος, η Jocelyn Bell, έμεινε άφωνη από τη σταθερότητα των ραδιοπαλμών, με ρυθμό ένα παλμό το δευτερόλεπτο, που είχαν καταγραφεί από ένα νέο ραδιοτηλεσκόπιο στο Κέιμπριτζ. Αυτούς τους ραδιοπαλμούς μελετούσε ένα βράδυ μήπως βρει κάποιο άγνωστο κβάζαρ που είχαν ανακαλυφθεί πρόσφατα. Αλλά ενώ η έρευνα πήγαινε καλά, κάποιο ανεξήγητο σήμα εμφανίστηκε στα διαγράμματά της.

Χημικοί στην Κορέα και στις ΗΠΑ έδειξαν ότι το ρεύμα που κυκλοφορεί μέσα από ένα τρανζίστορ φτιαγμένο από ένα και μόνο μόριο, μπορεί να ρυθμίζεται από μικροαλλαγές στις ενέργειες των μοριακών τροχιακών τους. Αυτή η σπουδαία παρατήρηση των μοριακών ηλεκτρονικών τα φέρνει πιο κοντά στο να συμπεριφέρονται σαν συμβατικά, σε αυτά δηλαδή που βασίζονται στο πυρίτιο.

Η αστρονομία είναι η επιστήμη των εξωτικών αντικειμένων, αλλά αυτό που οι περισσότεροι αστρονόμοι θέλουν να βρουν είναι ένας άλλος πλανήτης σαν την οικεία Γη μας, ένα φιλόξενο πρόσωπο μέσα σε ένα εχθρικό σύμπαν. Το διαστημόπλοιο Kepler, το οποίο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2009, είναι το καλύτερο μέσο που φτιάχτηκε ποτέ για την ανακάλυψη μιας άλλης Γης, που να στρέφεται γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, σε αντίθεση με του γιγάντιους πλανήτες που είναι η κύρια σοδειά των εξωπλανητών που έχουν ανιχνευτεί μέχρι στιγμής.

Οι μεγάλες κλιματικές αλλαγές είναι προ των πυλών και οι αιτίες που τις προκαλούν πολλές, με κυριότερη εκείνη της ανθρώπινης δραστηριότητας. Σύμφωνα με μια έρευνα του ΟΗΕ – το 40% των ατμοσφαιρικών ρύπων προέρχονται από κακά μονωμένα σπίτια αλλά και από τη θέρμανση με πετρέλαιο.

Έναν δορυφόρο έστειλε η NASA στο διάστημα για να αποκαλύψει κρυφά κοσμικά αντικείμενα. Το διαστημικό αυτό παρατηρητήριο λέγεται WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer) και ανιχνεύει τις υπέρυθρες ακτίνες που εκπέμπονται ακόμα και από τα πιο σκοτεινά αντικείμενα του διαστήματος.

(updated) Κανείς δεν ξέρει πώς το σύμπαν ‘πηδάει’ από τα κβαντικά μυστήρια στον πραγματικό κόσμο που βιώνουμε. Θα αναφερθούμε λοιπόν σε τρεις επιστήμονες που βρίσκονται εκατέρωθεν των κβαντικών συνόρων αλλά με έντονες απόψεις σε αυτά τα ζητήματα.