Αν πιστεύετε ότι το ταξίδι στο χρόνο δεν έχει θέση σε μια σοβαρή επιστημονική συζήτηση ο Jim Al-Khalili στο Πανεπιστήμιο του Surrey της Αγγλίας διαφωνεί. Λέει ότι το θέμα του ταξιδιού στον χρόνο περιέχει μερικές από τις ιδέες των θεωριών της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν.
Διαβάστε όλη την ιστορία »Ένας αστεροειδής, που ονομάζεται 1999 RQ36, έχει μία στις χίλιες (0.092%) πιθανότητα να χτυπήσει τη Γη κάποια στιγμή πριν από το έτος 2200, αλλά το πιθανότερο είναι να χτυπήσει στις 24 Σεπτεμβρίου του 2182.
Ο Ida και ο Dactyl είναι δύο τυπικοί από τους πολλούς αστεροειδείς που κατοικούν στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, και που τελικά κάποιοι από αυτούς θα συγκρουστούν ανεπανόρθωτα με τη Γη
Popularity: 1% [?]
Οι αστρονόμοι ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει τα μεγαλύτερα μόρια που έχουν δει ποτέ στο διάστημα, σε ένα νέφος κοσμικής σκόνης που περιβάλλει ένα μακρινό αστέρι.
Ξέρουμε πως ο «παγωμένος» Ποσειδώνας εν μέρει αποτελείται από μόρια νερού, αλλά μέχρι τώρα είχαμε λίγα μέσα για να εξετάσουμε πως το νερό συμπεριφέρεται στις ακραίες συνθήκες που παρουσιάζει ο Ποσειδώνας.
Τι να συμβαίνει με το ξηρό, σκονισμένο φεγγάρι πάνω από το κεφάλι μας; Φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο ξηρό, όπως εδώ και καιρό νομίζουμε ότι είναι. Παρόλο που δεν θα βρείτε ωκεανούς, λίμνες, ή ακόμη και μια ρηχή λακκούβα με νερό στην επιφάνειά του, μια ομάδα γεωλόγων στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), σε συνεργασία με ειδικούς στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί, βρήκε δομικά συνδεδεμένες ομάδες υδροξυλίου (δηλ. , νερό) σε ένα ορυκτό σε ένα σεληνιακό βράχο που έφεραν στη Γη οι αστροναύτες από το πρόγραμμα Απόλλων.
Μια κοσμική έκρηξη ακτίνων γάμμα (GRB) που θα κτυπούσε τη Γη μας θα μπορούσε να είναι καταστροφική για το πλαγκτόν των ωκεανών σε βάθος μέχρι 75 μέτρα, σύμφωνα με μια ομάδα ερευνητών από την Κούβα. Οι εν λόγω οργανισμοί κάνουν έως και το 40% της φωτοσύνθεσης των ωκεανών, έτσι ώστε ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να έχει σοβαρό αντίκτυπο στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα της Γης.
Το ερώτημα μοιάζει απλό αλλά δεν είναι, όπως δεν είναι εύκολο να εξηγήσει η επιστήμη γιατί οι εποχές των παγετώνων επανέρχονται κάθε 100.000 χρόνια. Νέα ευρήματα από σπήλαια της Κίνας έρχονται τώρα να ρίξουν φως στη σκοτεινή υπόθεση
Πρωτοποριακές παρατηρήσεις με το γιγάντιο Τηλεσκόπιο Robert Byrd Green Bank (GBT) έχουν δώσει στους αστρονόμους ένα νέο εργαλείο για την χαρτογράφηση μεγάλων κοσμικών δομών. Το νέο εργαλείο υπόσχεται να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τη φύση της μυστηριώδους «σκοτεινής ενέργειας», που πιστεύεται ότι αποτελεί σχεδόν τα τρία τέταρτα της μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος.
Οι επιστήμονες του διαστημοπλοίου Kepler της NASA επιβεβαίωσαν μόνο πέντε εξωπλανήτες από τους 100 που είχε ανακοινωθεί παλαιότερα.
Αμερικανοί επιστήμονες κατασκεύασαν ένα “μανδύα αορατότητας”, από μικροσκοπικά σωματίδια γυαλιού, ο οποίος έχει την ικανότητα, όταν περιβάλλει ένα αντικείμενο, να “καμπυλώνει” τις ακτίνες του φωτός που πέφτουν πάνω του κι έτσι να το καθιστά αόρατο στα ανθρώπινα μάτια.
Ένα κολοσσιαίων διαστάσεων άστρο, που έχει μάζα περίπου 265 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του ήλιου μας, ενώ παλαιότερα ίσως ήταν μέχρι και 320 φορές μεγαλύτερο, εντοπίστηκε από ευρωπαίους αστρονόμους. Πρόκειται για ένα πραγματικό «τέρας» του διαστήματος, το μεγαλύτερο άστρο που έχει ποτέ βρεθεί.
Μια σειρά διαστημικών αντικειμένων που μέχρι τώρα ήταν αόρατα, έχουν ανακαλυφθεί από ένα από τα νεώτερα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA, τον Υπέρυθρο Εξερευνητή (WISE), σε μόλις έξι μήνες, σύμφωνα με αξιωματούχους της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος
Αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει ένα δίσκο σκόνης γύρω από ένα τεράστιο σε έκταση και μάζα άστρο στα πρώτα στάδια ανάπτυξής του, γεγονός που υποδηλώνει ότι μεγάλα και μικρά αστέρια σχηματίζονται με τον ίδιο μηχανισμό.
Ο χημικός Choong-Shik Yoo με την ομάδα του στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Washington, χρησιμοποίησαν εξαιρετικά υψηλές πιέσεις – παρόμοιες με αυτές που βρίσκονται στα βάθη της Γης – για να δημιουργήσουν ένα συμπαγές υλικό, που ποτέ άλλοτε δεν έχουμε δει, το οποίο μπορεί να αποθηκεύσει τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
Ένας αστεροειδής, που ονομάζεται 1999 RQ36, έχει μία στις χίλιες (0.092%) πιθανότητα να χτυπήσει τη Γη κάποια στιγμή πριν από το έτος 2200, αλλά το πιθανότερο είναι να χτυπήσει στις 24 Σεπτεμβρίου του 2182.
Μια κοσμική έκρηξη ακτίνων γάμμα (GRB) που θα κτυπούσε τη Γη μας θα μπορούσε να είναι καταστροφική για το πλαγκτόν των ωκεανών σε βάθος μέχρι 75 μέτρα, σύμφωνα με μια ομάδα ερευνητών από την Κούβα. Οι εν λόγω οργανισμοί κάνουν έως και το 40% της φωτοσύνθεσης των ωκεανών, έτσι ώστε ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να έχει σοβαρό αντίκτυπο στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα της Γης.
Στις 9 Ιουλίου του 1955, εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου, παρουσιάστηκε στο Λονδίνο το Μανιφέστο Russell- Einstein, από τον φιλόσοφο και ειρηνιστή Bertrand Russell . Το Μανιφέστο προέβαλλε την επικινδυνότητα των πυρηνικών όπλων και καλούσε τους ηγέτες του κόσμου να επιδιώξουν ειρηνικά ψηφίσματα για να ανακόψουν τη διεθνή διαμάχη. Το κέιμενο υπέγραφαν έντεκα αναγνωρισμένοι διανοούμενοι και επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και ο Albert Einstein.
Αμερικανοί επιστήμονες κατασκεύασαν ένα “μανδύα αορατότητας”, από μικροσκοπικά σωματίδια γυαλιού, ο οποίος έχει την ικανότητα, όταν περιβάλλει ένα αντικείμενο, να “καμπυλώνει” τις ακτίνες του φωτός που πέφτουν πάνω του κι έτσι να το καθιστά αόρατο στα ανθρώπινα μάτια.
| www.flickr.com |
